ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଏବଂ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେବାର ଅର୍ଥ

ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରୁ ପ୍ରକୃତରେ କଣ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ପାଳନ କରିବାକୁ ଥିବା ନିୟମର ଏକ ଲମ୍ବା ତାଲିକା କିମ୍ବା ସମ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଥିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି। ତଥାପି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ହୃଦୟ ତାହାଠାରୁ ବହୁତ ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ। ଆରମ୍ଭରୁ, ପରମେଶ୍ୱର ଦୂରର ସେବକମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କୁ ଜାଣି ବିଶ୍ୱାସରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲୁଥିବା ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଆମେ ଭିତରୁ ନୂତନ ହେବା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା।

ସେଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ନୂତନ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ କହେ। ଗୋଟିଏ ରାତିରେ ନୀକଦୀମ ନାମକ ଜଣେ ସମ୍ମାନିତ ଶିକ୍ଷକ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଓ ସତର୍କ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଜଣେ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନ ନେଲେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଲେ। ଜଣେ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ମାତାର ଗର୍ଭରେ କିପରି ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ବୋଲି ନୀକଦୀମ ଦ୍ୱନ୍ଦରେ ପଡ଼ିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଶାରୀରିକ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ କହୁ ନ ଥିଲେ; ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଉଥିବା ଏକ ନୂତନ ଆତ୍ମିକ ଆରମ୍ଭ ବିଷୟରେ ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ।

ଏହି ନୂତନ ଜନ୍ମର ଆବଶ୍ୟକତା ମାନବ ସ୍ଥିତିକୁ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଦେଖିବାରୁ ଉଠେ। ଆମେ କେବଳ ଏପରି ଲୋକ ନୁହଁ ଯେଉଁମାନେ ବେଳେବେଳେ ଭୁଲ କରନ୍ତି; ଆମେ ଆମ ଭିତରେ ସ୍ୱାର୍ଥ ଆଡ଼କୁ ଏକ ଝୁଁକ ବହନ କରୁ ଯାହାକୁ କୌଣସି ଆତ୍ମ-ଉନ୍ନତି ଶେଷରେ ଆରୋଗ୍ୟ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଆମେ କରୁଥିବା ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିବା ହୃଦୟର ଗଭୀର ସମସ୍ୟାକୁ ଲିଭାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବାକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକମାତ୍ର ଔଷଧ ଆଡ଼କୁ ଆମକୁ ନେବାକୁ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖେ।

ସେହି ଔଷଧ ହେଉଛି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ। ଆମେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚଢ଼ିବାକୁ ସେ ଅପେକ୍ଷା କଲେ ନାହିଁ; ସେ ନିଜେ ଆମ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ। ଯୀଶୁଙ୍କ ଜୀବନ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ପାପର ପ୍ରାଚୀର ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ଘରକୁ ଫେରିବାର ବାଟ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଖୋଲିଗଲା। କ୍ରୁଶ ପରାଜୟର ପ୍ରତୀକ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୟା ଆମ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଭେଟିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ କ୍ଷମା ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ସେହି କ୍ଷମା ସହିତ ଏକ ନୂତନ ଆରମ୍ଭର ବରଦାନ ଆସେ ଯାହା ଆମେ ନିଜେ କେବେ ତିଆରି କରିପାରିବୁ ନାହିଁ।

ତେଣୁ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେବା ଆମ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ କିଛି ନୁହେଁ, ବରଂ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଆମ ନିଜ ବାଟରେ ଯିବାକୁ ଛାଡ଼ି, ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଓ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି, ନିଜକୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲାବେଳେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଭିତରେ ଆସି ବାସ କରନ୍ତି, ନୂତନ ଇଚ୍ଛା, ନୂତନ ସ୍ନେହ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବାର ନୂତନ ସାମର୍ଥ୍ୟ ବୁଣନ୍ତି। ପୁରୁଣା ସ୍ୱଭାବ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଲୋପ ପାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏକ ପ୍ରକୃତ ଓ ଜୀବନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରକୃତରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି।

ଏହି ନୂତନ ଜୀବନ ସିଦ୍ଧତାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦିଗରେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏବେ ବି ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼େ, ତଥାପି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ବଢ଼ୁଥିବା କ୍ଷୁଧା, ସଠିକ୍ ଆଡ଼କୁ କୋମଳତା, ଏବଂ ସଂଶୋଧିତ ଓ ଗଢ଼ାଯିବାର ଇଚ୍ଛା ପାଏ। ଭଲ ମାଟିରେ ନୀରବରେ ବଢ଼ୁଥିବା ବୀଜ ପରି, ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜୀବନ ସମୟ ସହିତ ପରିପକ୍ୱ ହୁଏ, ଏବଂ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଦୟା, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ଓ ପ୍ରେମର ଫଳ ଆଣେ। ଏହି ଫଳକୁ ଦାନ୍ତ ଚିପି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ଆମକୁ କୁହାଯାଇ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହାର ଉତ୍ସ ଯିଏ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରହିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି।

ଏହିପରି ବୁଝିଲେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଓ ଆମ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବେ ଏକାଠି ବନ୍ଧା ହୋଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଆମ ଉପରେ ଲଦାଯାଇଥିବା ବୋଝ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜୀବନ୍ତ ହେବାର ନିମନ୍ତ୍ରଣ। କେହି ହଜିଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଓ ସମସ୍ତେ ଏହି ନୂତନ ଜୀବନକୁ ଆସିବା ଉଚିତ ବୋଲି ସେ ଚାହାନ୍ତି। ଆମେ ପ୍ରଥମେ ନିଜକୁ ଯୋଗ୍ୟ କରିବା ସେ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଆମେ ଯେପରି ଅଛୁ ସେପରି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଆସୁ ଓ କେବଳ ସେ କରିପାରୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସେ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଚାହାନ୍ତି।

ଯଦି ଆପଣ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ପଦକ୍ଷେପ ନେଇ ନାହାନ୍ତି, ଆଜି ଦ୍ୱାର ଖୋଲା ଅଛି। ଆପଣଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧ ବୁଝାମଣାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; କେବଳ ଏକ ଇଚ୍ଛୁକ ହୃଦୟର ଆବଶ୍ୟକତା। ସେ ଦେଉଥିବା ନୂତନ ଜୀବନ ଆପଣ ଚାହାନ୍ତି ବୋଲି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ କୁହନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରି ନୂତନ କରିବାକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେ ଶୁଣନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ। ଏହା ହିଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଏବଂ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ସେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାର କାରଣ ମଧ୍ୟ ଏହା: ଯେପରି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିବା, ତାଙ୍କର ହେବା, ଏବଂ ପ୍ରକୃତରେ ତାଙ୍କର ହେବାର ଆନନ୍ଦରେ ବଞ୍ଚିବା।