கடவுளின் உயிருள்ள வார்த்தை

தனது முதல் பக்கத்திலிருந்தே, வேதம் பேசும் ஒரு கடவுளை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது. "ஆதியில் தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்," அதை அவர் தம்முடைய வார்த்தையால் செய்தார். ஒளி, வானம், கடல், உயிரினங்கள் அனைத்தும் கடவுள் பேசியதால் உருவாயின. இது நம் படைப்பாளரைப் பற்றி அற்புதமான ஒன்றைச் சொல்கிறது: அவர் மௌனமாகவோ தொலைவிலோ இல்லை, தொடர்பு கொள்ளும், பொருட்களை இருப்புக்குக் கூப்பிடும், உறவில் மகிழும் கடவுள்.

யோவான் சுவிசேஷம் இந்த உண்மையை இன்னும் ஆழமாக்குகிறது. "ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனிடத்தில் இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது." கடவுளின் படைப்பு வார்த்தை வெறும் ஒலி அல்லது வாக்கியம் அல்ல, ஒரு நபர் என்று இங்கே நாம் கற்கிறோம். இயேசு கிறிஸ்துவில், நித்திய வார்த்தை மாம்சமாகி நம்மிடையே வாழ்ந்தது, கிருபையும் சத்தியமும் நிறைந்ததாய். நட்சத்திரங்களை வடிவமைத்த அதே குரல் தூசி நிறைந்த பாதைகளில் நடந்து, நோயாளிகளைக் குணமாக்கி, தொலைந்தவர்களைப் பிதாவின் அன்பில் சேர்த்தது.

கடவுளின் வார்த்தை உயிருள்ளதால், அது நம் மனதை அறிவூட்டுவதை விட அதிகமாகச் செய்கிறது. வார்த்தை செயலுள்ளது, இருபக்கமும் கூர்மையான பட்டயத்தைவிடக் கூர்மையானது, இருதயத்தின் எண்ணங்களையும் நோக்கங்களையும் பகுத்தறியும் வல்லமை உடையது என்று வேதம் சொல்கிறது. தாழ்மையோடு வேதத்தின் பக்கங்களைத் திறக்கும்போது, நாம் வெறுமனே ஒரு பழைய புத்தகத்தைப் படிக்கவில்லை. இன்னும் பேசும், இன்னும் உணர்த்தும், இன்னும் ஆறுதல் தரும், இன்னும் நம்மை வீட்டிற்கு அழைக்கும் ஒரு குரலைக் கேட்கிறோம்.

ஆயினும் மனித நிலையைப் பற்றி வேதம் நேர்மையாக இருக்கிறது. மக்கள் கடவுளின் வார்த்தையை விட்டு விலகும்போது, வாழ்க்கை தன் வடிவத்தையும் திசையையும் இழக்கத் தொடங்குகிறது. நம் படைப்பாளரோடான ஐக்கியத்தில் செழிக்க நாம் படைக்கப்பட்டோம், அவரை விட்டு விலகும்போது குழப்பத்திற்கும் உடைவுக்கும் நகர்கிறோம். கடவுள் கடுமையானவர் என்பதால் அல்ல, மாறாக அவருடைய வாயிலிருந்து வரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையாலும் வாழ வடிவமைக்கப்பட்டோம் என்று இயேசுவே நினைவூட்டினார்.

நற்செய்தி என்னவென்றால், கடவுள் நம்மை அலைச்சலில் விட்டுவிடவில்லை. தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் அவர் ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை வாக்களித்தார், கல் பலகைகளில் அல்ல, மனித இருதயங்களில் எழுதப்பட்ட ஒன்று. கிறிஸ்துவில் அந்த வாக்குறுதி நிறைவேறுகிறது. அவருடைய மரணத்தாலும் உயிர்த்தெழுதலாலும் உடைந்த உறவு குணமாகிறது, ஆவியானவர் கடவுளின் வார்த்தையை நமக்குள் எழுதி, புதிய ஆசைகளையும் புதிய பெலனையும் புதிய தொடக்கத்தையும் தருகிறார்.

இதனால்தான் பைபிள் அகாதமியில் நாம் வேதத்தைப் பொக்கிஷமாக மதிக்கிறோம். அவை நம்மை அழுத்தும் விதிகளின் தொகுப்பு அல்ல, உயிரின் ஊற்று. நாம் வாசிக்கும்போது, படிக்கும்போது, கீழ்ப்படியும்போது, உயிருள்ள வார்த்தை நம் குணத்தை மறுவடிவமைக்கிறது, நம் மனதைப் புதுப்பிக்கிறது, கடவுளின் நோக்கங்களுக்குள் நம்மை இழுக்கிறது. விசுவாசத்தோடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரே ஒரு வசனம் ஒரு வாழ்க்கையை மாற்றும்.

வேதம் நம்மை நம்பிக்கையில் முன்னோக்கியும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. படைப்பைப் பேசி உருவாக்கிய கடவுள் எல்லாவற்றையும் புதிதாக்குவேன் என்று வாக்களித்துள்ளார். ஒரு நாள் ஒவ்வொரு கண்ணீரும் துடைக்கப்படும், அவருடைய மக்கள் என்றென்றும் அவருடைய சமுகத்தில் வாழ்வார்கள். இது தப்பித்தல் அல்ல, ஆனால் ஊக்கம், நல்ல கிரியையைத் தொடங்கியவர் அதை நிறைவேற்றுவார் என்ற உறுதியான எதிர்பார்ப்பு.

ஆகவே, அங்கே அவரைச் சந்திப்போம் என்ற எதிர்பார்ப்போடு கடவுளின் வார்த்தைக்கு வருவோம். மெதுவாக வாசியுங்கள். அதை அவருக்கு ஜெபமாகத் திருப்பிச் சொல்லுங்கள். அது உங்களை ஆராய்ந்து உருவாக்கட்டும். உலகைப் படைத்து இயேசுவில் மாம்சமான வார்த்தையே, இருள் இருக்கும் இடத்தில் ஒளியையும் தேவை இருக்கும் இடத்தில் உயிரையும் கொண்டு வந்து, உங்களில் செழிப்பாக வாசிக்க விரும்பும் அதே வார்த்தை.