வேதாகமத்தின் முதல் பக்கங்களிலிருந்து அதன் இறுதி வாக்குறுதி வரை, உடைந்த உலகத்தைத் தம்மிடம் மீட்டெடுக்க கடவுள் பொறுமையாக ஒரே திட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறார். இந்த ஆய்வு உடன்படிக்கை, அறுவடை மற்றும் கிறிஸ்துவின் புதுப்பிக்கும் அன்பின் வழியாக அந்த நம்பிக்கையைக் கண்டுபிடிக்கிறது.
வேதாகமத்தை ஆதியிலிருந்து முடிவுவரை வாசிக்கும்போது, அது சிதறிய கதைகளின் தொகுப்பல்ல, மாறாக ஒரே, விரிந்துகொண்டிருக்கும் திட்டம் என்பதைக் கண்டுகொள்கிறோம். பாவம் உடைத்ததை மீட்டெடுக்கவும், மக்களை தம்முடைய அன்பான உறவுக்குள் திரும்ப அழைக்கவும் கடவுள் செயல்படுகிறார். ஆதியாகமத்தின் தோட்டத்திலிருந்து வெளிப்படுத்தினதின் புதுப்பிக்கப்பட்ட படைப்பு வரை, ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் ஒரே நிலையான நோக்கம் பிரகாசிக்கிறது: நம்மை உண்டாக்கிய கடவுள் நம்மைத் தேடுவதை ஒருபோதும் நிறுத்தவில்லை.
அந்தக் கதை ஒரு காயத்துடன் தொடங்குகிறது. வேதாகமத்தின் தொடக்க அத்தியாயங்களில், மனிதகுலம் கடவுளைவிட்டு விலகுகிறது, படைப்பின் இணக்கம் சிதறுகிறது. ஆயினும் அந்தத் தோல்வியின் தருணத்திலும், கடவுள் ஒரு நம்பிக்கையின் வார்த்தையைப் பேசுகிறார், ஒருநாள் அந்தச் சேதம் சரிசெய்யப்படும் என்று வாக்களிக்கிறார். வேதாகமத்தின் மீதி பகுதியை அந்த முதல் வாக்குறுதியின் பொறுமையான நிறைவேற்றமாக வாசிக்கலாம், கடவுள் ஒரு மக்களை ஆயத்தப்படுத்தி, மீட்பருக்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறார்.
வழியிலே, கடவுள் உடன்படிக்கைகள் மூலம் தம்முடைய மக்களுடன் தம்மைக் கட்டிக்கொள்கிறார், அவை அவருடைய உண்மையை வெளிப்படுத்தும் புனிதமான வாக்குறுதிகள். அவர் ஆபிரகாமை அழைத்து, அவருடைய குடும்பத்தின் மூலம் எல்லா தேசங்களையும் ஆசீர்வதிப்பேன் என்று வாக்களிக்கிறார். அவர் இஸ்ரவேலை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து, அவர்களுக்குத் தம்முடைய பிரமாணத்தைக் கொடுக்கிறார். பின்னர், எரேமியா தீர்க்கதரிசி மூலம், தம்முடைய பிரமாணத்தைக் கல்லிலல்ல, மனித இருதயங்களில் எழுதும் ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை வாக்களிக்கிறார். ஒவ்வொரு உடன்படிக்கையும் கடவுள் தாமே நம்மிடையே வாசம்செய்ய வரும் தருணத்திற்கு ஒருபடி நெருக்கமாகும்.
இயேசு பெரும்பாலும் இந்தத் திட்டத்தை விவசாயத்தின் மொழியில் விவரித்தார். விதைக்கிறவன் விதையை விதைப்பது, விவசாயி உறங்கும்போது வயல்கள் அமைதியாக வளர்வது, யுகத்தின் முடிவில் அறுவடை வருவது பற்றி அவர் கூறினார். இந்தச் சித்திரங்கள் கடவுளின் வேலை பொறுமையானதும் நிச்சயமானதும் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. வளர்ச்சி மெதுவாகவும் மறைவாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் அறுவடை நிச்சயமாக வரும். இன்று விசுவாசத்தில் நாம் விதைப்பது, கடவுள் ஏற்கனவே உறுதிப்படுத்திய முடிவைக் கொண்ட கதையின் ஒரு பகுதி.
இயேசுவில், நீண்டகாலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட வாக்குறுதி இறுதியாக வருகிறது. நம்மால் வாழமுடியாத உண்மையான வாழ்க்கையை அவர் வாழ்கிறார், நம் பாவத்திற்கு உரிய மரணத்தை அவர் சகிக்கிறார், மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்து வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியைத் திறக்கிறார். அவருடைய சிலுவை மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் மூலம், உடைந்த உறவு குணமாகி, புதிய உடன்படிக்கை முத்திரையிடப்படுகிறது. ஒருகாலத்தில் தோட்டத்தில் தம்முடைய மக்களுடன் நடந்த கடவுள், இப்போது தம்முடைய ஆவியின் மூலம் அவர்களுக்குள் வாசம்செய்து, அவர்களுடைய இருதயங்களில் தம்முடைய அன்பை எழுதுகிறார்.
இது ஒவ்வொரு இடத்திலும் மொழியிலும் உள்ள சாதாரண மக்களுக்கு நற்செய்தி. மீட்பின் திட்டம் சிறப்புச் சிலருக்காக ஒதுக்கப்படவில்லை; அது ஒரு திறந்த அழைப்பு. விசுவாசத்தில் கிறிஸ்துவிடம் திரும்பும் எவரும் கடவுளின் குடும்பத்தில் வரவேற்கப்பட்டு, அவர் ஒவ்வொரு தேசத்திலிருந்தும் சேர்த்துக்கொள்ளும் பெரிய அறுவடையின் ஒரு பகுதியாக்கப்படுகிறார்கள். யாரும் மிக தூரத்தில் இல்லை, எந்தத் தோல்வியும் அவருடைய இரக்கம் எட்டமுடியாத அளவுக்கு ஆழமானதல்ல.
வேதாகமம் எதிர்காலத்தின் ஒரு பிரமிக்கத்தக்க தரிசனத்துடன் முடிகிறது. கடவுள் புதுப்பிக்கப்பட்ட வானத்தையும் பூமியையும் வாக்களிக்கிறார், துக்கம், நோய், மரணம் என்றென்றும் இல்லாத ஒரு இடத்தை, அவர் தம்முடைய மக்களுடன் முகமுகமாக வாசம்செய்யும் ஒரு இடத்தை. ஒரு தோட்டத்தில் தொடங்கிய திட்டம் ஒளியால் நிறைந்த ஒரு நகரத்தில் முடிகிறது, அலைந்து திரிந்த மனிதகுல குடும்பம் இறுதியாக வீட்டிற்குக் கொண்டுவரப்படுகிறது.
அந்த நாள்வரை, நாம் நம்பிக்கையின் மக்களாக வாழ அழைக்கப்படுகிறோம். தம்முடைய வாக்குறுதிகளைக் காப்பாற்றும் கடவுளை நாம் நம்புகிறோம், அவருடைய அன்பை நம் அயலவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறோம், அவர் ஆயத்தம்செய்த அறுவடைக்காக நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கிறோம். தொடக்கத்திலிருந்து வரலாற்றை வழிநடத்திய அதே பொறுமையான அன்பு இன்றும் செயல்படுகிறது, அவர் எப்போதும் நமக்கு விரும்பிய வாழ்க்கையை நோக்கி நம் ஒவ்வொருவரையும் மெதுவாக இழுக்கிறது.
வேதம் ஒரு விரிந்துகொண்டிருக்கும் கதையைச் சொல்கிறது: வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த கடவுள் தம் சிங்காசனத்தை ஒருபோதும் விட்டுக்கொடுத்ததில்லை. படைப்பிலிருந்து உடன்படிக்கை வரை, கிறிஸ்துவின் வருகை வரை, அவர் ஒரு ஜனத்தைச் சேர்த்து, தமக்காக ஒரு உலகத்தைப் புதுப்பித்துக்கொண்டிருக்கிறார்.
